نه ، مثل يك شقايق پژمرده نيستي

يك چشم بي طراوت غم برده نيستي

تو مثل موج ، مثل نواهاي بندري

آهنگ دشت‌هاي دل افسرده نيستي

در معبد دو چشم تو فانوس مي‌شوند

دلها، كه يك فروغ فرو مرده نيستي

از مستي نگاه تو لبخند مي‌چكد

مانند بغض‌هاي گره خورده نيستي

با خاطرت كه شعر ترانگيز گشته است

حالا بخوان كه شاعر آزرده نيستي

غلامرضا فتحي

۱۰/۵/۸۷

نگفته‌ام كه چشمهاي او هميشه فرق مي‌كند؟
نگاه مست آشناي او هميشه فرق مي كند
نگفته‌‌ام كه او نه‌مثل ديگران،نه‌مثل يك‌‌گل است؟
و ناز و عشوه و اداي او هميشه فرق مي كند
نگفته‌ام كه از كلام او اگر چه عشق مي وزد؟
ولي سكوت دلرباي او هميشه فرق مي كند؟
مدام مي پرد دلم به هر طرف،ولي نگاه كن
كه پر كشيدنم براي او هميشه فرق مي كند
دگر به احترام چشمهاي او سكوت مي كنم
كه شاعر غزلسراي او هميشه فرق مي كند
          غ.فتحي

یادت به خیر ای که دلت آفتاب بود
مهرت زلال و عشق تو همرنگ آب بود
یادت به خیر ای که سرا پا وجود تو
همچون فرشتگان خدا روح ناب بود
یادت به خیر باد، که با ماه روی تو
این تیره آسمان دلم پر شهاب بود
میریخت قطره قطره محبت ز چشم تو
احساست از سلاله‌ي ترد حباب بود
وقتی که بامداد جدایی فرا رسید
قلبم هنوز روی دلت گرم خواب بود
می بینمت دو باره؟ دلم این سؤال کرد
دردا که این سؤال دلم بی جواب بود
          غ. فتحي